در مراسم تشییع جنازه و یادبود سنتی، پرتره متوفی در مرکز سالن عزا قرار می گیرد و به اقوام و دوستان اجازه می دهد تا آخرین ادای احترام خود را انجام دهند و احساس ارتباط عاطفی برقرار کنند.
در حین دفن، پرتره-به عنوان نماد متوفی- توسط اعضای خانواده به قبر حمل می‌شود تا مراسم "آرامش دادن درگذشتگان" تکمیل شود. پس از مراسم، پرتره ممکن است در{3}}محل قبر سوزانده شود تا به معنای آخرین وداع باشد، یا ممکن است به خانه بازگردانده شود تا به عنوان ظرفی برای عزاداری و یادبود باشد. به طور سنتی، پرتره باید توسط یک پسر پسر حمل شود. هنگام عزیمت به سمت قبر، پرتره رو به بیرون است، اما پس از بازگشت، صورت-به سمت داخل در برابر سینه قرار می گیرد تا نشان دهد که متوفی آرامش ابدی یافته است. اگر خانواده دارای زیارتگاه اجدادی باشد، اغلب این پرتره در آنجا ثبت می شود تا انسجام خانواده را تقویت کند. در غیر این صورت، در خانه خانواده نگهداری می شود. هنگام نمایش پرتره در خانه، نباید آن را مستقیماً رو به ورودی اصلی یا درب اتاق خواب قرار داد و همچنین نباید در یک نقطه مشخص در اتاق خواب یا اتاق نشیمن قرار گیرد. توصیه می شود پرتره را در یک اتاق کار یا در گوشه ای از اتاق نشیمن قرار دهید که با یک کابینت یا صفحه تاشو محافظت می شود، تا اطمینان حاصل شود که محیط اطراف مرتب و با شکوه باقی می ماند. از طرف دیگر، پرتره ممکن است در پارچه پیچیده شود و با دقت در یک کابینت نگهداری شود.
در حوزه فناوری مدرن، هوش مصنوعی در حال حاضر برای تعمیر، بازیابی و بهبود عکس‌های متوفی استفاده می‌شود. این فناوری می‌تواند پرتره‌های نیم تنه ایجاد کند و لباس یا پس‌زمینه را برای برآورده کردن اولویت‌های شخصی تغییر دهد، در نتیجه آرامش عاطفی را به افراد داغدار ارائه می‌کند. برخی از ارائه‌دهندگان خدمات تشییع جنازه قبلاً به ایجاد پرتره با هوش مصنوعی- در بسته‌های خدمات استاندارد خود کمک کرده‌اند، که اغلب از الزامات سختگیرانه در مورد سرعت و کارایی تولید پیروی می‌کنند.